بهارانه

سلام بهارم

برا ی یه دوست که مسافت زیادی با ما داره ولی  ....

به اولین قاصدکی که از شعر قشنگ زندگی تو

بگذرد پیغام می دهم که هیچ چیز

نمی تواند مهرت را از دلم جدا کند

حتی فاصله ها

در شب تاريك دلم

جاي مهتاب نگاهت خاليست

ولي افسوس

هوا بارانيست

در اخرين لحظه ديدار به

چشمانت نگاه كردم و

گفتم بدان اسمان قلبم

با تو يا بي تو بهاريست

همان لبخندي كه توان را

از من مي ربود بر لبانت

زينت بست.

و به ارامي از من  فاصله

گرفتي بي هيچ كلامي.

من خاموش به تو نگاه می كردم

و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت

نحيف لحظه اي فقط لحظه اي  مي انديشيد كه

اسمان بهاري يعني ابر

باران رعد وبرق و طوفان

ناگهاني

و اين جمله ،جمله اي

بود بدتر از هر خواهش

براي ماندن و تمنايي

بود براي با او بودن.

یه شعر برا ی یه مسافر که داره ما رو ترک می کنه

براشون سفر خوبی رو ارزو می کنم

خدا پشت و پناهت زود برگرد....

     فدای شکل ماهت زود برگرد

هوا سرد است شالت را بینداز

بگیر این هم کلاهت زود برگرد

ببین اینگونه نگذاری بماند

دو چشمانم به راهت زود برگرد

دلم را می شکافی ای مسافر

به جبران نگاهت زود برگرد

برایت نیست جایی مثل خانه

به سوی زادگاهت زود برگرد

بیا از زیر قرآنم گذر کن

خدا پشت و پناهت زود برگرد

به سلامت دوست خوب