بهارانه

 سلام بهارم

این نوشته تقدیم  کلامی که تلنگری بود بر وجود به خواب رفته ام

زندگی زیباتر از این ها بود.آسمان آبی زمین سبز و دل طوفان زده آرام

آری ای یار دلتنگم؛

در زمین دلمان غروب کمتر بود و آسمان چشممان کم ابر تر.

دنیا وسیع بود چون آسمان

 نسیم زیبا بود، خورشید تابان و فروزان بر طاق زمین.

.چشمه ی  عشق خنک بود و زلال

و محبت جاری بر دشت شقایق ها .

آه آن چیست گوشه ی چشمت ؟

شبنمی بر چمن سبز نگاهت ؟نه

نیست باد ،  نیست باد.

آری،

 زندگی زیباتر از این ها بود ولی به یکباره پرید، خشکید، رهید و....

سرخی رنگ لبانت،چشمه ی ناب کلامت،سبزی رنگ نگاهت

تو سفر کردی و رفتی

رخت بستی و رفتی

دگر از تو نیامد خبری، بی خبری، رفتی

نکردی تو سوالی از منو دل، رفتی

زندگی زیبا تر از این ها بود ولی رفتی

نکردی خبری از دل زارم، چشمه ی خشک نگاهم و رفتی

چه بگویم  تو ناز منی هنوز ولی چه کنم  رفتی

دیروز پند است.

امروز غنیمت واز فردا خبر نداری که از آن کیست؟

از بودن خویش بزرگتر شده ام واین جا مه بر من تنگی می کند.

این کفش تنگ وبی تابی فرار!عشق آن سفر بزرگ!...

اوه چه می کشم!!

چه خیال انگیز و جان بخش است «این جا نبودن»!

استاد علی شریعتی

برای عاشقان استاد شاملو

برای یه دوست که درخواست کرده بوداز شعرهای استاداحمد شاملو

آدمک آخر دنیاست  بخند

 آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

بخدا مثل تو تنهاست بخند

. نمی دانم آسمان چه خیالی در سر دارد  آسمان هوای باریدن دارد     باز هوای  تو را در  سر دارم

 به یاد دارم تو را                                            

یاد دارم تو را که در من ریشه کردی اری تو در من ریشه داری

ان گاه که برای نخستین بار خورشید نگاهت بر سر زمین به خواب رفته ی  وجودم تابید ان گاه که سر مای بی

مهری قلبم را می سو زاند واشک های اه بر ان فر مان روایی می کرد نگاهت تابید گلهای امید را نوید شکفتن

داددرختان بیدار شدند تا شکوفه زنند تا میوه ی محبت بروید تا تو ریشه کنی در گل های سرخ رویده بر سر

 زمین قلبم اری حال تو بودی فر مان روای قلبم و چگونه تو را از یاد برم ای ریشه دار ترین در من